....آخوند داریم تا آخوند ....

تا حالا شده تو خیابون رد بشی تو حال خودت و تو فکر خودت ؛ اعصابتم خورد , مثلا با مدیر اداره یا با ناظم مدرسه ، نمی دونم هر کی ، کل انداختی و بعد کم آوردی ؛ سرت هم پایین هستش به هر سنگی می رسی یه نگاه می آری بالا تا اگه کسی نیس محکم بزنی زیرش که شوت شه جلو .....

همین جوری که داری می ری یهو نگات می افته به یه سوژه عالی یه حاج آقا یا همون آخوند خودمون که اونم مثل تو اخماش کرده تو هم ؛ سرش پایینه و....

نمی دونم چیه این ایرانی ها نسبت به آخوند ها آلرژی دارند...

تا بهش نزدیک می شی بهش می گی " می بینم که جیبات خیس شده شیر نفت ها نم داده ...." ، حاج آقا هم یه نگاه عاقل اندر سفیه می کند بهت و اخماشو بیشتر بهم بکشه و بعد یه آهی -انگار مصنوعی است - می کشد ؛ سرش را هم تکان می دهد و کمی بلند می گوید " لا اله الا الله از دست این جوونا " ....

یه خورده حالت جا اومده اصلا یادت رفت امروز تو مدرسه با ناظم درگیری داشتی ....

چند روز می گزره می ری مسجد خیلی اتفاقی ، شایدم یه جورایی اجباری برا چی خدا رحمت کنه اموات رو ، دختر خاله ننه جون در سن 1989 سالگی از دنیا رفتند و جوون مرگ شدند ....

دوباره یکی رو می بینی شبیه حاج آقای قبلی ولی انگار خیلی اخمو نیس ، و شما چون دیگه به اصطلاح - ای جون عمت - داغ دار هستی نمی تو نی به حاج آقا تیکه باندازی ولی انگار دلت آروم نمی شه ، آخه دفعه قبلی کلی حال داد ، وقتی حاج آقا میاد نزدیک به یه لحنی که خودت بهتر می دونی بهش می گی " تقبل الله ، تقبل الله " حاج آقا هم کم نمی آره یه چند تا تیکه بارت می کنه که تو جمع یه خرده خودت رو جمع می کنی .....

بعد مراسم به خودت می گی این یکی با اونا فرق می کرد چرا

- اخم نکرد .

- خندید .

- دستم رو گرفت بعد از اینکه تیکه انداخت و باهام احوال پرسی کرد .

- بعد گفت چرا همیشه مسجد نمی یام ؟

- و....

دو حادثه ای که در بالا بیان شد هر روز شاید چندین بار برای افراد مختلف اتفاق می افتد ...

اما باید بدونیم:

الف : درست است که برخی از روحانیون اصلا مراعات زی طلبگی را نکرده و تنها چیزی که در قاموسشان جایی ندارد تواضع و مردم داری است و گمان دارند که از دماغ حضرت فیل علیه السلام سقوط کرده اند .

و این نقطه ی ضعفی برای نهاد حوزه ی علمیه می باشد .

ب : همانطور که دیده ایم همه ی روحانیون اینگونه نیستند .

ج : رفتار های خطا غالبا از روحانیون دست چندم است و الا سران روحانیون غالبا التزام عملی به اسلام دارند فلذا خوش برخورد و مهربان و... هم هستند و اصلا ما باید دین را فقط از آن ها یاد بگیریم نه از دیگران .

د : بر فرض که رفتار یک روحانی با ما مناسب نبود ، ما نباید اساسا دین را بگزاریم کنار بلکه باید منبع تلنگر های دینی خود را عوض کنیم به عبارتی هر روحانی وظیفه اش تلنگر مسائل دینی است شما از این مورد خوشت نیامد از با مورد دیگری استفاده کن .

بگزارید یک خاطره از یک روحانی واقعی برای شما نقل کنم ایشان می گفت :

یک بار کسی جلوی من را گرفت ، معلوم بود خیلی اعصاب و مصاب نداره گفت : حاجاقا ما شما شیخا رو قبول نداشته باشیم مشکلی داره ؟!!

بهش گفتم چند تا سوال می پرسم بعد قول می دهم جواب سوالت را بدهم :

- نمازت را میخوانی ؟

- روزه ات را می گیری ؟

- با خانواده ات خو ش برخورد هم هستی ؟

- حرف های من را گوش می دهی وقتی از دین برایت نقل می کنم ؟

در پاسخ به سوالاتم گفت : بله

به او گفتم : فحش هم دوس داشتی بدهی بده .

من می خواهم تو با خدا رفیق باشی ....

یاعلی

رابطه ی مبانی مختلف ولایت فقیه با ایجاد حکومت اسلامی...